2006/Jul/31

วันนี้ฝนตก... อากาศเย็นๆ ..เหงาๆ.. ( อีกแล้ว )

ทำให้จิตใจที่ร้อนรุ่ม. เย็นลงมาได้อย่างเหลือเชื่อ...

อาจเย็นถึงขั้นติดลบ.. กลับสู่อาการจิตตก..เหมียนเดิม..เฮ้อ...

นึกว่าจะเก่ง.. โธ่เอ๊ย.. ใจหนอใจ... ทำไมชอบหักหลังกันนักฟ่ะ..

เวลาดวงตก.. ทำอะไรก็มีอุปสรรคไปซะหมด..

วันนี้นั่งๆอยู่.. ก็ถอยเก้าอี้เอาล้อทับนิ้วตัวเอง.ซะงั้น..

เจ็บใจยังไม่พอ.. จะต้องเจ็บตัวด้วย.. สะใจ..โฮ่ะๆๆ

ปวดหัวก็ปวด.. เมื่อคืนมัวแต่ฟุ้งซ่าน.. กว่าจะเก็บสติสตางค์ที่กระเจิงได้

ปาเข้าไป เกือบ ตี สี่... วันนี้เลยทำให้สมองพิการ.. Error 1 วัน..

จะใส่เพลง.. ก็ทำไม่ได้อีกละ.. อะไรกันนี่...

ยอมแพ้แล้วไปนอนดีก่า..

ปล. ขอโทษคุณหงษ์ฟ้าที่เป็นลูกศิษย์ที่ห่วยมั่กๆค่ะ ..

และขอโต๊ดที่ทำให้เพื่อนๆ ต้องอ่านแบบเงียบๆ อีกแระ..คราวหน้าๆ.. ฮึ่ม..

ปล. (อีกที)ถ้ามีใครมาทำดีกะเรามากๆจะรวบหัวรวบหางซะเรย..ดีแมะ ฮี่ๆๆ

สู้เค้า เซลล่ามูน.. ( ไม่เกี่ยวอีกและ ) ฮ่วย..

2006/Jul/27

เมื่อวานนี้ download program ICQ มาเล่นแก้เซ็ง...

วันนี้ เจอฝรั่งอายุ 51 คนนึง... มาชวนไปอยู่อเมริกาด้วย...

ให้ e-mail address และ ที่อยู่มาเป็นการประกันว่าเค้ามีตัวตนจิงๆ

ทำงานอยู่ Nuclear Power Plants .... เหอๆๆ ส่งรูปมาให้ดูด้วย....

เหมือน ซานตาครอสเลยอ่ะ... โฮ่ะๆๆ

เออะ...จาเป็งลม...

ท่าทางอากาศที่โน่นจะร้อนจนเพี้ยน... ลุงแกเลยเอาจิง...

นี่แหล่ะน้า... โปรแกรม chat.... ห่างหายไปนาน แต่กลับมาทีไร ก็เป็นซะเงี้ย..

แต่ก็ดี.. งง ดีอ่ะค่ะ...

วันนี้หาตั๋วให้พี่ชายไม่ได้.. ที่นั่งเต็มเหลือเกิน..

ไม่รู้จะไปทำไมกันนักกันหนา.. อเมริกาเนี่ย...

flight แน่น ยังกะรถทัวร์.... เฮ้อ.. ไม่รู้ทำไงอ่ะ...

วุ่นวายตั้งกะเช้า... จนบ่าย...

Cathay Pacific ก็เต็ม TG ก็เต็ม Singapore Airlines ก็เต็ม..

ฮ่วย... บินไปเองละกัน...

สู้เค้า เซลล่ามูน....

PS : ต่อไป จะมี เซลล่ามูนมาตอนจบทุกอันอ่ะค่ะ... ชอบๆๆ

2006/Jul/25

หายไปนาน... เพราะช่วงนี้ต้องจัดการอะไรหลายๆอย่างในชีวิตเลยค่ะ

รู้สึกเหมือนต้องทิ้งทุกๆอย่าง.. เรื่องเก่าๆ.. คนเก่าๆ... ที่ทำงานเก่าๆ... เพื่อนเก่าๆ...

เปลี่ยนใหม่หมดทุกอย่าง.... ก็เลยรู้สึกว่า.. อืม.. คงถึงจังหวะของชีวิตที่เราต้องยอมรับ และ เรียนรู้ไป...ถึงยอมรับไม่ได้... ก็คงต้องยอม...

ทำไม.. ทุกอย่างในชีวิตมันถึงต้องมาเกิดพร้อมๆ กัน.. ไม่กะให้ตั้งตัวเลย.... ทีเวลาเรื่องดีๆ ที่ทำให้มีความสุข มันถึงได้ผ่านไป.. แว๊บเดียว แค่กระพริบตา...

ที่ทำงานเก่า... ที่ทำมา 8 ปี.. มีความทรงจำมากมาย...

ทั้งเพื่อนที่แสนดี...เพื่อนที่หวังดี... และ เพื่อนที่หวังดี (ประสงค์ร้าย ) รวมถึง เพื่อนกินต่างๆมากมาย... และ เพื่อน อีกหลายๆ ประเภท...

เจ้านายเก่า..เจ้านายล่าสุด.. อดีตหัวหน้างาน... ฯลฯ

เสียดาย ทำงานมา 8 ปี ทนนั่งเก้าอี้หักๆ มา 7 ปี กว่า เค้าเพิ่งเปลี่ยนให้เป็น Modernform ไฮโซ ระบบ ไฮโดรลิค เลื่อนขึ้นลงได้ปรู๊ด..ปร๊าด นั่งเป็นบุญก้นได้ ไม่ถึง 6 เดือน...

เฮ้อ.. เวรกรรม

อำลาที่ทำงานเก่า... พร้อมกับทิ้งภาพเก่าๆ ของคนๆนั้น...

ภาพเก่าๆ ที่บันไดหนีไฟ.. ที่เคยมีใครมานั่งคอยทุกวัน...

ภาพร้านอาหารแถวๆนั้น.. ที่เคยไปกินด้วยกันบ่อยๆ...

ป้ายรถเมล์.. สะพานลอย... ที่เคยยืนมองเค้าจนขึ้นรถไป...

โต๊ะทำงาน... ที่เคยมีดอกไม้มาส่งเสมอ...

โลตัส.. คาร์ฟูร์... ที่เคยไปเดินเล่นฆ่าเวลา....

ทิ้งมันไปให้หมด แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่.... แบบขาสั่นๆ.. เฮ้อ..

เขียนเอง..งงเอง...

ตอนนี้.. มาช่วยพี่ชายทำงานค่ะ... เหนื่อยหน่อยแต่ก็มีความสุข...

ต้องเริ่มเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ เช่น ระบบ Amadeus ที่ใช้ในการจองตั๋วเครื่องบิน , Code สายการบินเป็นโหลๆ , แถมยังต้องนั่งท่อง A..B..C..Z แบบ A = Able , B = Baker ภาษาต่างดาว...พอยุ่งๆ เหนื่อยๆ มากเข้าก็พลอยลืมคิดถึงใครบางคนไปเลย.. เป็นผลพลอยได้สุดๆ..

พี่ชายเปิดบริษัททัวร์น่ะค่ะ ขายตั๋วเครื่องบิน จองโรงแรมด้วย

ประมาณว่า ทำทุกอย่าง... ถ้าใครมีโอกาสอยากจะใช้บริการก็บอกได้นะคะ...

กะลังอยู่ในช่วงทำคะแนน..หาผลงานอ่ะค่ะ... ถ้าไม่ได้ล่ะแย่เลย...โดนแน่ๆ...

ฮ่วย... ซีวิ๊ด...

สู้เค้า.. เซลล่ามูน ( เกี่ยวไม๊เนี่ย )